Mark Pimlott benadert de discussie over het interieur en Bekleidung vanuit termen als exclusiviteit, intense verpersoonlijking of psychologisering. Een voorbeeld hiervan is de claustrofobie die hij in de decors en de foto’s van Erwin Olaf ziet. Pimlott wil de effecten van deze verzonnen interieurs onderzoeken in relatie tot de buitenwereld waaraan ze in principe hun bestaansrecht ontlenen.

Een heersende opvatting over interieurontwerp en architectuur is dat het interieur een verlengstuk van onszelf is en in het verlengde daarvan, van ons lichaam en onze kleding. Het interieur wordt in deze zin voorgesteld als een verlengstuk van onszelf. Het private interieur kent verschillende soorten intimiteiten die worden versterkt door het contact tussen onze fysieke lichamen en de materialen van het interieur. Hierdoor voelen wij ons minder geremd, wij zijn bijna helemaal alleen en kijken naar ons spiegelbeeld. In dit interieur verrichten wij allerlei intieme handelingen, als aan- en uitkleden, slapen en vrijen. Maar dit interieur bestaat niet op zichzelf, het komt tot leven in relatie tot de Wereld. Het “podium” wat wij zien als privé, is in werkelijkheid doorspekt met verwijzingen naar en verbindingen met het openbare domein. De wereld dringt binnen in deze persoonlijke ruimte, zelfs in onze dromen, en het persoonlijke reikt naar buiten, naar het publiek. Dit gebeurt door middel van een grote verscheidenheid aan verbindingen en relaties die zich manifesteren in beelden, associaties en de atmosfeer van het interieur.

Mark Pimlott is kunstenaar, ontwerper, schrijver en docent. Hij houdt zich bezig met installaties, fotografie, film, kunst voor de openbare ruimte en interieurontwerp. Hij is wetenschappelijk medewerker aan de TU Delft, bekleedt de leerstoel Architectonisch Ontwerp/Interieur, en doceert ‘The Architecture of the Interior’. Pimlott is auteur van Without and within: essays on territory and the interior (2007) and In passing: Mark Pimlott photographs (2010).

Ontwerpen van Pimlott die zijn uitgevoerd zijn onder andere Neckinger Mills interiors in Londen (1988; 1994) in samenwerking met Peter St John en Tony Fretton, Red House interiors in Londen (2001; 2004; 2011) in samenwerking met Tony Fretton architects, ‘Guinguette’, Birmingham (2000), ‘La scala’, Aberystwyth (2003), restaurant Puck, Den Haag (2007) in samenwerking met ZeinstraVanGelderen architecten en ‘World’, een openbaar plein bij het Broadcasting House van de BBC in de binnenstad van Londen (2013). Zijn installatie ‘Piazzasalone’ (in samenwerking met Tony Fretton) werd tentoongesteld in de Corderie dell’Arsenale op de 12e Biennale internazionale di Architettura di Venezia, waarvoor Kazuyo Sejima (2010) als conservator optrad.

 

datum
27/02/2014
tijd
19:00 – 20:30
taal
Nederlands
 
locatie

Het Nieuwe Instituut
Museumpark 25
3015 CB Rotterdam