Op 1 maart 2019 opent I See That I See What You Don’t See, de Nederlandse bijdrage aan de XXII Triennale di Milano. In deze Triënnale onderzoekt curator Paola Antonelli met het thema Broken Nature: Design Takes on Human Survival, welke rol design kan spelen bij het herstellen van de relatie tussen de mens en zijn omgeving, in zowel natuurlijke als sociale ecosystemen. De Nederlandse bijdrage reageert op het overkoepelende thema met een presentatie over onze relatie tot duisternis. 

Op weinig plaatsen in de wereld is het zo licht als in Nederland. Dag en nacht. Energie, technologie en datastromen zijn de essentiële brandstoffen geworden voor een 24-uurs productielandschap. Het traditionele onderscheid tussen licht en duisternis doet er in termen van productiviteit niet meer toe. In een totaal gecontroleerde, hyperverbonden wereld vervagen de grenzen tussen natuur, technologie en cultuur. I See That I See What You Don’t See  wil de effecten laten zien van de complexe verhouding tussen licht en donker, tussen zien en niet zien, op mens, aarde en andere organismen. Daarbij speculeert het project op de rol van design als een destructieve en ook restauratieve kracht. 

De presentatie in Milaan heeft de vorm van een panorama. Dit ruimtelijke model, oorspronkelijk bedacht om de illusie van een alomvattende visie op de wereld te creëren, wordt in Milaan ingezet om een gefragmenteerd beeld van het ons omringende landschap te presenteren. Het panorama fungeert als drager van onderzoek en biedt context voor de films, performances, geluids- en geurinstallaties van de verschillende deelnemers. Zij bieden een venster op kosmische, geautomatiseerde en schijnbaar onzichtbare werelden, die we doorgaans niet zien of niet willen zien, en die ooit zijn ontworpen en dus opnieuw kunnen worden ontworpen.

Deelnemers

A Wildlife
Leanne Wijnsma
Speculerend op het vermogen van ontwerp om gedrag te beïnvloeden, presenteert Wijnsma met A Wildlife drie geuren die fungeren als drager van onzichtbare communicatie tussen mensen.

Compression Cradle
Lucy McRae
De Compression Cradle is een machine die door middel van omhelzingen en aanrakingen de aanmaak van oxytocine stimuleert; een hormoon in de hersenen dat zorgt voor onderlinge verbondenheid en vertrouwen.

You Will Not Be
Design Academy Eindhoven, Master Social Design
Dit performatieve onderzoek laat zien hoe de aandacht voor zelfoptimalisatie en hyperproductiviteit de huidige ontwerppraktijk beïnvloedt.

Automated Landscapes
Research Department, Het Nieuwe Instituut
Sommige landschappen worden door enorme broeikassen dag en nacht kunstmatig verlicht waardoor mensen, dieren en planten in de omgeving nooit een heldere sterrenhemel of volledige duisternis ervaren. Tegelijkertijd zijn er plekken op de aarde die juist kampen met een gebrek aan licht, bijvoorbeeld door terugkerende stroomuitval. Duisternis is een ongelijk verdeelde en ontworpen staat van zijn.

Overview Effect
Academie voor Stadsastronauten
Het kosmische perspectief en de transcendente ervaring die het Overview Effect teweegbrengt, kunnen bijdragen aan een post-humanistisch wereldbeeld waarin niet de mens maar de levende planeet centraal staat.

The Enigma of Vast Multiplicity
Aldo van Eyck
Met het thema Het Grote Aantal stelde de Triënnale 1968 het probleem van de groeiende wereldbevolking aan de orde. In zijn presentatie ging van Eyck in op het onvermogen van bepaalde ontwerpers om de middelen die hen ter beschikking stonden op zo’n manier te benutten dat mens en aarde er beter van werden. Doordat studenten het Triënnale gebouw bezetten tijdens de opstanden in 1968, is deze presentatie nooit te zien geweest voor het publiek.  

The Unsleep
Danilo Correale
Een fotografisch verhaal op het snijvlak van sciencefiction en werkelijkheid dat de nacht en de relatie tussen slaap en waakzaamheid onderzoekt. Productie- en consumptiemodellen die niet tijd- en locatie gebonden zijn, zorgen voor een nieuw chrono-imperialisme.

WifiTapestry
Richard Vijgen
Een tapijt geweven met thermochromatische garen maakt de draadloze activiteit van onzichtbare signalen die ons omringen zichtbaar.

White Spots
Bregtje van der Haak
Een multimediaal samenwerkingsproject dat de kloof verkent tussen de door digitale netwerken verbonden en juist niet-verbonden gebieden op de wereld.

Los Angeles Blackout
Pascal van Hulst, Oscar Peña
Ergens tussen historisch verslag en urban legend in, laat deze re-enactment van de Los Angeles Blackout horen hoe lichtvervuiling heeft bijgedragen aan een verminderde relatie tussen mens en universum en stelt daarbij vragen over de symbolische waarde van duisternis.

Cosmism
Melvin Moti
De Russische denker Alexander Chizevsky ontdekte bij het bestuderen van statistieken een correlatieve toename van belangrijke gebeurtenissen, zoals oorlogen, revoluties en epidemieën, tijdens jaren met hoge zonneactiviteit. In zijn film plaatst Moti deze theorie tegen de achtergrond van recente conflicten.

Darkness, as a First Act of Creation
Ramon Amaro
Dit werk, dat bestaat uit performances, een live DJ-set en een audiovisuele soundscape, stelt dat duisternis niet een leegte of afwezigheid is maar juist dark matter met generatief potentieel.

Opdrachtgever

Guus Beumer, Het Nieuwe Instituut

Curatoren

Angela Rui, Marina Otero Verzier en Francien van Westrenen

Publieksprogramma

Naast een tentoonstelling bestaat I See That I See What You Don’t See uit een parallel publieksprogramma dat op verschillende momenten tot 1 september plaatsvindt. In een serie conversaties, rituelen, geluids- en geurinstallaties wordt gereflecteerd op de 24-uurs economie en gespeculeerd over meer menselijke vormen van samenleven.

Tickets

€18.00/ korting €14.00
Dinsdag t/m zondag, 10.30–20.30 uur

Meer informatie

https://triennale2019.hetnieuweinstituut.nl

Noot voor de redactie:

Voor meer informatie, interviewverzoeken en accreditatie voor de persvoorbezichtiging op 27 februari 2019:
Eveline Mulckhuyse, e.mulckhuyse@hetnieuweinstituut.nl, T + 31 626 6712 15
Christiane Bosman, c.bosman@hetnieuweinstituut.nl, T + 31 624 1104 19

I See That I See What You Don’t See wordt mede mogelijk gemaakt dankzij een genereuze bijdrage van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.