Grote institutionele en culturele spelers hebben in de afgelopen decennia bijgedragen aan een rijke, experimentele grafische cultuur, die in belangrijke mate de internationale reputatie van het grafisch ontwerp in Nederland heeft gevestigd. Deze verworvenheid staat onder druk. Steeds vaker kiest ook deze categorie opdrachtgevers voor de standaardisering van de communicatie, waarbij de toeschouwer eerder in zijn voorkeuren wordt bevestigd dan dat hij nog wordt verrast.

Een dergelijke werkwijze zorgt voor verschraling van het grafisch landschap en is fnuikend voor de ontwikkeling van jonge talenten. Het Nieuwe Instituut ziet het als zijn rol om de stagnatie niet alleen te constateren, maar vooral ernaar te handelen. Het denken over een nieuwe grafische identiteit heeft geleid tot een nieuw platform voor grafisch ontwerpers dat tegelijk de identiteit en communicatie van Het Nieuwe Instituut vormt.

Toon