Wanneer jij je identificeert als vrouw, queer, Zwart of joods, of door anderen als zodanig geïdentificeerd wordt, houdt dat vaak in dat andere, meer overheersende maatschappelijke groepen bepalen hoe je genoemd wordt. Die bedenken zulke namen om mee aan te duiden waarin iemand afwijkt van de norm of als bewuste belediging. Het overnemen en toe-eigenen van zulke opgelegde symbolen en woorden is een tactiek om zeggenschap (terug) te krijgen over jezelf en wie je bent. Een bijzonder voorbeeld van het terugeisen van een eerder opgedrongen symbool is de driehoek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten de nazi’s driehoeken in verschillende kleuren als een wrang soort moderne visuele communicatie om mensen mee te brandmerken die behoorden tot uiteenlopende groepen die zij vervolgden. Na de oorlog, met name vanaf de jaren zeventig, werd de driehoek een geuzenteken voor antifascisme (in het rood) of LHBTQI+-rechten (in het roze). In de kamer over Feministische ontwerpstrategieën in Het ontwerp van het sociale werd dit voorbeeld uitgelicht als aanknopingspunt voor een bredere beschouwing van ‘reclaiming’ in Nederlands feministisch activisme.

In dit rondetafelgesprek kijken we over verschillen heen en laten we ons inspireren door de uiteenlopende toepassingen van de tactiek van het op- en terugeisen van (beeld)taal.

Ik wil graag deelnemen aan Rondetafelgesprek #2

datum
03/09/2022
tijd
14:30 – 16:30
taal
Nederlands
 
locatie

Het Nieuwe Instituut
Museumpark 25
3015 CB Rotterdam

toegang

Als je aan een van de gesprekken wil deelnemen kun je dat, voorzien van een korte motivatie, per e-mail laten weten.